Decoração de fuxico e crochê
- Lugana Olaiá

- 1 de mai. de 2024
- 2 min de leitura

Recentemente eu descobri que a agonia que vivemos durante o luto, ou o divórcio, pode ser comparada ao caos mental e ao colapso físico que nós experimentamos durante uma mudança domiciliar. Não importa muito a equação! Pode ser de um apartamento para outro, de uma casa para outra, apartamento pequeno para casa grande, fazer uma casa grande caber num apartamento bem menor, ou qualquer outra variação. Quase sempre é um caos! Eu não tenho casa própria, até certa idade minha, os meus pais também moravam de aluguel. Então se somar as vezes que mudamos juntos e as vezes que eu depois de adulta mudei sem eles, perco as contas. Mas nada pode ser tão efeito cobra na vida de uma mulher como uma mudança, é como trocar de pele.
Eu me apaixonei por alguns apartamentos que morei. Mesmo! As vezes passo na frente dos prédios e dou aquele sorrisinho de quem flerta com lembranças gostosas. Mas nunca vivi um conto de fadas, então no meio da nuvem colorida vem aquele bicho dando risada, “coração gelado”(do desenhos os ursinhos carinhosos) e corta como um raio a minha memória, apresentando alguma boa desgraça que rolou naquela moradia. Kkkkkkk
Bom, a verdade é que todo tempo que passei na minha última morada me transformou, e me curei de doenças adquiridas no antigo apartamento e ganhei novos dissabores quando mergulhei profundamente na depressão diante das minhas paredes verde lésbico. Nessa época eu só ficava no quarto, mas depois que voltei a habitar o restante dos cômodos, pude respirar o tanto de vida que eu mesma tinha plantado aqui nesse décimo andar. Era 10 espaços, e eu colori 5 deles. A minha casa viva tinha cores quentes. Aqui me tornei mãe de planta, fiz da minha casa um QG para receber grupos de amigos em diversas ocasiões, amadureci como mãe e mulher, quebrei garrafas de vidro quando quis evitar perder meu réu primário, odiei alguns vizinhos, amei outros, fiz muitos cupcakes para todos os guris que suaila amontoava aqui em casa, dei muitas festas do pijama para as amigas dela. Eu vivi muito, fui completamente eu, entregue e verdadeira na minha essência. Fiz caruru nesse apartamento mais de uma vez, e nessas ocasiões vários vizinhos e porteiros ganharam potinhos com essa comida dos deuses. Eu sou neta de Ana Maria de Alagoinhas, eu sei cozinhar e sempre levo um pedaço para a porta ou para o quintal mais próximo. Aqui eu vi minhas ancestrais através do espelho, descobri e relembrei meus costumes de interior, das coisas que gosto de costurar, as comidas que amo, o sentido que vejo na vida e que aprendi ali, ainda muito menina, no aconchego da minha família. Meu povo é tanto, tem gente de todo tamanho, tem nomes muito diferentes, e ali eu sempre me senti igual, parte, pertencida. Por isso, aonde quer que eu vá, vou recriar o cenário da casa de vó Naná, das frutas que minha tia Iara pintava em panos de prato, dos cheiros de bolos caseiros, do congelador cheio de geladinhos variados. Toda vez que eu fecho os olhos e me pergunto aonde a minha criança era feliz, se sentia amada, cuidada, livre, vem sempre a mesma imagem, Alagoinhas, eu vou reerguer meu interior no meu próximo novo lar.





https://xosoplus.mobi/xsbtr-xo-so-ben-tre-cr97.html mình ghé thử vì đang cần coi lại XSBTR, chứ không phải kiểu vào để “soi” gì ghê gớm. Vừa mở ra là thấy họ để tiêu đề theo ngày khá dễ nhìn, kiểu ghi rõ “ngày 14/07/2026” nên khỏi phải đoán mình đang ở kỳ nào. Kéo xuống chút là phần kết quả chia theo từng giải (G8, G7, G6…) xếp dạng bảng nên mắt mình bắt số nhanh, không bị rối. Mình cũng thích cái đoạn thống kê bên dưới có khối “loto về kép” liệt kê sẵn, nhìn phát biết ngay mấy cặp hay gặp. Nói chung trang này chữ số to, khoảng cách ổn, và các khối kết quả/ thống kê tách riêng rõ ràng…
https://ok88.news/ hôm trước thấy bạn bè nhắc mấy lần nên mình bấm vào xem thử cho biết thôi. Mình cũng không đọc kỹ nội dung hay làm gì nhiều, chủ yếu lướt nhanh để coi giao diện có rối không. Bất ngờ là nhìn khá thoáng, các phần trên trang được chia thành từng khối rõ ràng nên kéo xuống không bị mệt mắt. Mình thích kiểu họ sắp xếp thông tin theo cột, nhìn gọn gàng nên đảo qua một lượt là nắm được chỗ nào là chỗ nào. Thanh menu đặt ngay chỗ dễ thấy nữa, bấm chuyển mục cũng nhanh, không phải mò. Nói chung cảm giác thân thiện với người mới, nhất là cách họ gom…
https://keonhacai55.lol/ hôm trước mình cũng chỉ tò mò bấm vào xem giao diện ra sao thôi, kiểu lướt vài phút rồi thoát chứ không ngồi đọc kỹ hay làm gì nhiều. Ấn tượng đầu là trang nhìn khá sáng sủa, không bị rối mắt, khoảng trắng vừa đủ nên đỡ ngợp. Mình để ý cách họ chia nội dung thành từng khối riêng, nhìn cái là biết đang ở phần nào, không phải căng mắt tìm. Với lại mấy bảng thông tin dạng cột trông gọn, kéo xuống là nắm được ý chính nhanh, khỏi phải bấm qua lại liên tục. Menu cũng đặt khá dễ thấy nên chuyển mục khá mượt, không bị lạc. Nói chung mình thích nhất…
https://keonhacai.cam/ mình ghé thử lúc rảnh vì thấy bạn bè nhắc nhẹ, kiểu vào xem giao diện ra sao thôi chứ không định ngồi lâu. Ấn tượng đầu là trang nhìn khá “thoáng”, chữ với khoảng cách dễ chịu nên lướt không bị mỏi mắt. Mình cũng thích cách họ chia nội dung thành từng khối rõ ràng, kéo xuống là thấy mạch thông tin chạy theo hàng lối, không bị dồn một cục. Có mấy bảng số liệu trình bày theo cột nên nhìn cái là hiểu, không phải căng mắt soi từng dòng. Menu đặt ngay chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại cũng nhanh, không cần bấm mò. Nói chung cảm giác dùng khá tự nhiên vì…
Que belo texto!! Profundo e leve ao mesmo tempo! Me reconheço e me inspiro! Gratidão!!